De belastingdienst...makkelijker kunnen we het niet maken

En toen was er de belastingdienst. Ik moest nog aangifte doen over 2007. Dat had ik maanden geleden al gedaan via internet. Dat mocht dus niet. Het is natuurlijk ook logisch dat als je in het buitenland woont je alles op papier moet doen om het vervolgens de halve wereld over te sturen.

Dus...in oktober alsnog op papier en opgestuurd....niks meer van vernomen. Ik dacht...laat ik eens gaan bellen nu ik in NL ben.
"Tja meneer....het is wel goed ontvangen....en u heeft het ook goed ingevuld....maar ik heb echt geen idee waarom het niet in behandeling is genomen". Dus werd er een terugbel afspraak gemaakt.

Vaochtend belde er een enorme oude zuurpruim van de belastingdienst.
"Zo meneer (hij zei nog net geen 'meneertje'), u wilde weten waarom uw aangifte nog niet in behandeling is genomen?"
"Ja, dat klopt ja"
"Nou, dat komt omdat u eerst een verkeerde aangifte heeft gedaan via een modem"
"Ja ok...maar ik heb nu toch de goede gedaan?"
"Dat klopt maar die verkeerde kunnen we niet zomaar uit het systeem halen, dat duurt nog tot maart, zolang er nog een oude instaat kunnen we geen nieuwe in behandeling nemen"
"Dit meent u niet....kan hier niets aan gedaan worden"
"Nee meneer, zo is het nu eenmaal"

Ik was nogal uit het veld geslagen door deze zeer originele reden om mijn aangifte niet in behandeling te nemen.
Toen vroeg ik nog maar even of het niet handig zou zijn als het juist voor mensen in het buitenland mogelijk zou zijn om per computer aangifte te doen?!
Het antwoord:"Dat is niet de bedoeling nee"

Toen was ik wel klaar met die meneer. Het was vroeg in de ochtend dus ik was nog niet zo scherp, maar achteraf werd ik redelijk pissig. Wat een onzin! Zoiets doms heb ik nog nooit meegemaakt. Ik denk dat ze op de toetsenborden van de belastingdienst geen 'delete' knop hebben. Of misschien begrijpen ze het woord niet en zoeken ze nu nog steeds naar een 'verwijder' knop. Misschien moet ik ze een Nederlands toetsenbord kado doen.

De belastingdienst...makkelijker kunnen we het niet maken....

Merry Christmas

Ten eerste....merry christmas!!!!
Ik hoop dat iedereen leuke kerstdagen heeft...of het nou in Canada of in Nederland is.

Ik ben zelf in NL, heb kerstavond er op zitten....altijd weer gezellig met de familie. Vanavond fondue...de lekkerste maaltijd van het jaar noem ik het altijd. Voor oud en nieuw komen er al een aantal plannen vanuit Canada mijn richting op...dus da's een leuk vooruitzicht. Ik ben net voor de jaarwisseling weer thuis...zal wel een beetje een jetlag hebben.

Het is een vreemd gevoel om in NL te zijn, anders dan vorig jaar. Ik ben inmiddels anderhalf jaar in Canada en dat heeft er alles mee te maken.
Toen ik in Toronto met de bus naar het vliegveld ging kreeg ik de vreemde gedachte dat ik niet meer terug zou komen. Een vreemde paniek maakte zich meester van mij: "misschien kan ik maar beter niet naar NL gaan". Toen ik hier eenmaal aankwam realiseerde ik me dat ik hier niet voor het land ben. Dat doet me eigenlijk niet zo veel meer. Het is echt puur voor familie en vrienden. Niet dat ik het niet leuk vind om bekende plekken weer te zien....dat is en zal altijd leuk blijven. Het heeft alleen niet dat sterke gevoel meer. Alles wijst er op dat ik mijn nieuwe thuis ook echt als mijn thuis begin te zien.

Kerstavond was ook anders. Ik zie dit altijd als één van de hoogtepunten van het jaar, het enige familiefeestje wat we hebben. Voor het eerst van mn leven vond ik het minder leuk. Ik begrijp niet precies waarom, maar het heeft wellicht te maken met het feit dat ik veranderd ben door het leven in Canada. Ben misschien gewend aan wat andere en verschillende mate van emotie. Ik weet nog niet precies hoe het komt. Daar moet ik nog verder over nadenken.

Aangezien ik een redelijke tijd in Canada woon en ik nu goed kan vergelijken vind ik ons Nederlanders een volk vol éénlingen. Toen ik hier door de stad liep viel me dat zo enorm op. Iedereen is met zn eigen dingetjes bezig, kijkt niet naar een ander om....er is minder hartelijkheid en warmte. Doodgewone beleefdheidsvormen zijn ook vaak ver te zoeken. Dat laatste is een behoorlijke bron van ergernis voor me. Ik merk dat ik als een zombie over straat loop, probeer me zo weinig mogelijk aan te trekken van wat er om me heen gebeurt omdat ik me anders dood irriteer. Het resultaat daarvan is dat ik er dan bijloop als die éénling die ik net beschrijf. Tja...lastige materie.

Autorijden is ook erg anders. Het lijkt wel alsof de snelweg een onzichtbaar gas uitblaast waardoor iedereen zich als een debiel gaat gedragen. Agressie all around. Gelukkig heb ik die vinger om als schild te gebruiken. In één dag rijden 3 keer mn vinger moeten gebruiken...gebeurd me in Toronto nooit.
Ik weet minimaal één reden te verzinnen waarom dit zo is. De verkeersregels. Regels...regels...regels. Je mag niet bellen in de auto (ben ik het mee eens), niet rechts inhalen, je moet je als een militair houden aan de regel "zo veel mogelijk rechts rijden" anders zie je flitslichten of knipperlichten of in het ergste geval een boete, bij wegwerkzaamheden moet je langzaam rijden....ook om 3 uur 's nachts als er geen werkers zijn....die werkzaamheden zijn er veel. Eén ritje op de A12....120...70...90...100...90...120...70...90....het is onvoorstelbaar (in Canada mag je als er geen werkers zijn gewoon doorrijden). En dan hebben we nog de vele trajectcontroles en flits/spaarpalen van de politie om de schatkist mee te vullen. Nogal logisch dat je gefrustreed bent. De overheid denkt dat je alles kunt oplossen met regels....het lijkt wel een dwangbuis.

Anyhow....de 30e ga ik weer terug. Ik heb echt een hele leuke tijd gehad met vrienden en familie. Daar gaat het allemaal om. Al deze veranderingen zijn nog steeds een enorme ontdekkingsreis voor me, maar de connectie met deze mensen is een constante en blijvende factor.

Happy New Year!!

Deal 3 en Video Blog 11...over nieuws in de ochtend en andere dingen....en dit is een veel te lange titel....

Weer een deal....deze was weer anders dan de vorige 2.
Dit was de deal die vorige week niet doorging. Weekje wachten en de verkopers vonden ons laatste bod toch wel aardig. Dat is het leuke van deze markt. Voor de koper is het prachtig....veel aanbod....weinig vraag. Volgens mijn economie leraar op de middelbare school zorgt dat voor lage prijzen. Maw, de kopers hebben het nu voor het zeggen. De andere kant van het verhaal is dat kopers hierdoor hebberig worden...."ik heb de power...dus ik kan alles krijgen....MEER MEER!!" Tja...da's lastig soms.
Het houdt tenslotte ergens op.

Voor de details....en waarom het vaak frustrerend wakker worden is in Canada....zie video blog 11.

Drukjes

Het is maandagavond....21:45 en ben net thuis. Hele drukke dag. Heb vandaag voor het eerst eens mensen gebeld in de middag. Ik wacht eigenlijk altijd tot de avond omdat mensen toch niet thuis zijn. Nou...dat heb ik geweten. Ik heb zo veel mensen aan de lijn gehad dat ik nauwelijks nog tijd had om mensen 's avonds te bellen. Dat ging lekker en heeft me wat positieve energie gegeven.

Die energie heb ik gestopt in het bellen van mn vrienden op mn weg naar huis. Ik was de laatste tijd wat ontevreden met de hoeveelheid tijd die ik met vrienden kon doorbrengen. Vandaag realiseerde ik me dat dit niet gaat veranderen als ik er zelf geen energie insteek. Dus....de aankomende weken voor mn reisje naar NL begint echt vol te zitten. Ik wil zo veel mogelijk werk doen voordat ik weg ga....en nu ga ik ook op verscheidene dagen nog snel even wat doen met vrienden. Dus...leuk....en heel druk. Die tijd in NL zal ik lekker rustig aan doen.....alhoewel...dat zal ook wel niet lukken :)

No deal

Soms zit het mee, soms zit het tegen.
Gisteren een bod gedaan op een huis, maar niet gelukt om het rond te krijgen. De verkopers wilden niet voldoende zakken met hun prijs om het betaalbaar te maken voor mn klant. Balen dus. Nu kijken of ze het langer op de markt houden. Als het niet verkocht wordt binnen een aantal weken dan doen we nog een poging.

Het heeft wel een impact, zo'n mislukte onderhandeling. Gisteravond van 6 tot half 10bezig geweest om het rond te krijgen. Als dat dan niet lukt dan is dat teleurstellend. Als het een andere markt zou zijn waar je aan de lopende band op huizen aan het bieden bent, dan is het niet zo erg. Nu is het wel een probleem. Maar ja zoals ze zeggen "you should never be attached to the outcome". Dat is alleen makkelijker gezegd dan gedaan, zeker in mijn situatie.

Mijn motivatie is nul vandaag. Ik moet vanavond ook nog een workshop doen met Tom. Dus sta ik voor een klasje van 15 mensen om over huizen dingen te praten. Heb ik nu echt geen zin in. Maar ja....het moet....kan me weer een paar nieuwe klanten opleveren.

Ik moet nog wennen aan het ritme in dit werk. Gisteren na de onderhandelingen even langs McD gereden....nou...daar was mijn lichaam niet blij mee. De dag er voor geen avondeten gehad. Sporten kom ik gewoon niet meer aan toe en die combinatie begin ik te merken. Daar moet ik echt iets aan doen aangezien het niet binnen mijn filosofie past die ik aangenomen heb toen ik in Canada ging wonen. Het is alleen allemaal zo moeilijk te combineren. Vanavond ben ik ook weer pas om 10 uur klaar. Ga ik van te voren met Tom eten in een kroeg. Tja....ik zal wel een salade doen of zo.
Die 70 uur in de week hakken er best in. Ik merk dat dit alleen te doen is als ik de discipline heb om op bepaalde tijden naar bed te gaan en voldoende goede dingen te eten.

De afgelopen week is het me niet gelukt om op tijd naar bed te gaan...dat begin ik nu te voelen. Ben kapot en heb geen motivatie. Dat is zeg maar de straf voor de mindere discipline. Simpele oplossing...de discipline moet weer omhoog.
Er is maar 1 persoon die dat kan doen.....dus...daar moet ik even aan werken.
Dit weekend moet ik zaterdag ook de hele dag werken, maar ik probeer zondag vrij te houden. Zou wel lekker zijn om een dagje voor mezelf te hebben. Misschien is dat wel wat ik nodig heb.

Verkopen verkopen!!

Het is best een goede week geweest, erg druk.
Ik had het laatst met één van de support mensen in het team over dat ik het moeilijk vind om mensen in kantoor te krijgen voor een eerste gesprek. Hij heeft me wat tips gegeven die erg bruikbaar waren. Vervolgens heb ik deze tips direct gebruikt om 3 afspraken te maken. Dat was wel cool. De eerste was gisteren, die kwam niet opdagen. Vond ik niet zo erg aangezien ik al een voorgevoel had. De tweede was vandaag en daar had ik een goed gevoel bij. Deze mensen hadden mij van te voren informatie toegstuurd over hun financiele en persoonlijke situatie. Hier vragen we altijd om zodat je tijdens het gesprek deze gegevens kunt gebruiken om de mensen goed te helpen. Het viel me op dat er in hun financien wat uitdagingen zaten, dus heb ik één van onze contacten bij de bank uitgenodigd om bij het gesprek te zijn.

Dat ging goed, zij deed het eerste deel van het gesprek en daarna nam ik het over. Tegen de tijd dat ze naar buiten liepen had ik het idee dat ze zich erg comfortabel voelden om met mij te gaan werken. We zijn vervolgens direct naar een huis gaan kijken wat ze interessant vonden. Dat was een goede gelegenheid om te zien wat ze wel en niet leuk vinden. Na afloop gaven ze min of meer aan dat ze het zagen zitten om met mij te werken. Mooi...weer een klant er bij.

Donderdagavond was ik op huizenjacht met een klant. Ik had er een goed gevoel over. Dat bleek te kloppen, we kwamen een huisje tegen wat ze heel erg leuk vond. Cool. De volgende ochtend heb ik wat marktonderzoek gedaan om de marktwaarde te bepalen. Vervolgens de betreffende makelaar gebeld....da's altijd lachen. Ik stel dan een zooi vragen waar hij eigenlijk geen antwoord op moet geven.....alleen doen ze dat bijna altijd wel. Aan het einde van het gesprek wist ik precies hoe lang de verkoper nodig had om te verhuizen (kon binnen 2 weken = de verkoper wil er extreem graag van af), wist ik dat de verkoper al een andere woning gekocht had (verkopen verkopen!!) en bovendien gaf de makelaar me een richtbedrag wat wel zou kunnen werken. Dat bedrag lag ver onder de vraagprijs. Tja...."bedankt en je hoort nog van me". Haha...ik moest wel lachen. Mijn klant was erg blij met dit nieuws, maar wilde er toch het weekend over nadenken. Ik denk dat ze wat zenuwachtig is, ik hoop dat ze deze kans pakt.

Vrijdagavond heb ik een koppel ontmoet die vrienden zijn van de dame hierboven. Zij heeft me aanbevolen bij hun. Dus.....effe koffie drinken bij de Starbucks....aangegeven hoe ik werk, hoe het hele koopproces werkt....en toen ik naar buiten liep was ik vrijwel zeker dat ze met mij gaan werken. Morgen hoor ik daar meer over, waarschijnlijk weer een klant er bij.

Het was dus een goede week....wel weer een uurtje of 70...maar dat geeft niet als er resultaat is.

Morgen heb ik hopelijk mijn derde afspraak. Ik heb er een klein beetje twijfels bij, maar als het me lukt om hem in kantoor te krijgen dan denk ik dat hij ook snel iets zal kopen....mits ik het goede kan vinden....maar daar twijfel ik niet aan.


Dusssssssssssssss...dat is werk. Dat heeft op het moment een behoorlijke greep op mn leven. Ik besteed zoveel uur daar dat het bijna mn tweede woning is. Soms is dat wel vervelend omdat er weinig tijd is voor andere dingen. Maar ja....het is niet anders...het hoort bij t opbouwen. Sociale contacten onderhouden is daardoor wat lastig. Dat vind ik vervelend...dus neem maar even initiatief. Heb net mn vriendenclubje uitgenodigd om vrijdagavond in een pub wat te gaan eten en drinken. Mooi moment om 2008 vaarwel te zeggen....aangezien ik dit jaar niet meer zo lang in Canada ben. Mijn tripje naar NL komt snel dichterbij. Kijk ik wel naar uit. Ik zie me dagelijks in mn gedachte door de straten van Arnhem lopen. Is denk ik een goede indicatie dat ik er zin in heb.

Het weer is geweldig. Laatst hadden we -10 's nachts. Het is nu een graadje of twee onder nul...er ligt nog sneeuw en het is kraakhelder. Dit is de eerste keer dat ik in Canada auto rij in de winter. Dat zal wel lastig zijn als het echt gaat sneeuwen. Ik heb nog geen winterbanden en de financien zeggen daar ook nee tegen. Dus ik hoop dat de sneeuw nog even weg blijft. Heb gisteren rubber matten gekocht voor in de auto. In dit land kan je in de winter niet je gewone matten in de auto laten liggen. Je stapt steeds met schoenen waar sneeuw en pekel onder zit in je auto. Dat vinden gewone matten niet leuk. 30 Dollar....tjing tjing....en dat waren de goedkoopste. Maar ja...business expense.

Anyhow...ik hoop dat mn week nog beter zal zijn dan de afgelopen. Dat zou betekenen dat ik er een deal bij heb. Fingers crossed! :)

Goed en slecht nieuws

Dinsdag mocht ik weer terug naar de kliniek om mn hechtingen er uit te laten halen en de uitslag te horen. Die hechtingen waren er zo uit, dat was geen probleem.
Toen de uitslag...die was goed en slecht.
Om met het goede te beginnen.....Er zijn drie fases op weg naar kanker...1 is de minst erge en 3 de slechtste. Als je in 3 zit dan ben je ongeveer een jaar af van het moment dat de moedervlek daadwerkelijk kanker is. Alle 3 de moedervlekken waren fase 2. Moeilijk te zeggen hoe lang dat nog geduurt zou hebben...maar de dermatoloog had het over een jaartje of 10. In het ziekenhuis hebbben ze vastgesteld dat deze cellen helemaal weg zijn....ze heeft dus met andere woorden goed gesneden.

Dat was het goede. Het slechte nieuws is dat ik 6 keer meer kans heb op het krijgen van huidkanker dan de gemiddelde mens. Om dit risico zo veel mogelijk te verkleinen mag ik nooit meer in de zon. Hier zal ik de rest van mn leven rekening mee moeten gaan houden. Zonnebaden is voor mij verleden tijd. Als ik naar een zon vakantie zou gaan dan moet ik er, volgens de dermatoloog, naar toe gaan om leuke plaatsen te gaan bezichtigen. Zwemmen kan alleen voor 9 uur 's ochtends en na 5 uur 's middags. Ik moet mn huid zo veel mogelijk bedekken en de overige plekken goed insmeren.
Daarnaast moet ik mezelf iedere maand onderzoeken op nieuwe of veranderende moedervlekken. Ook moet ik vitamine D gaan slikken om eventueel gebrek aan zonlicht te compenseren. Heb vandaag maar een multivitamine gekocht...helpt op alle vlakken een beetje mee.

Ik heb het hier wel wat moeilijk mee.
Ik ben niet iemand die graag lang op een strand ligt...ik doe liever iets. Dat is het probleem dus niet echt. Het is meer de confrontatie met iets wat je liever ver van je weg wilt houden. Het idee dat ik hier de rest van mn leven rekening mee moet houden en dus altijd in mn achterhoofd heb zitten is lastig.
Maar goed...alles is weggehaald...dus dat is goed. Er zit er nog één op mn borst en die wordt in januari weggehaald. Daarna is het een kwestie van goed op blijven letten.